آنروزی که مرا بدنیا آوردی شاید خوشحال بودی و شاید غمگین اما من همیشه منتظر بازگشتم به سوی خدا بودم و آنروز برای من روز خوبی نبود.
درمیان این همه هیاهو و غصه ی لعنتی شاید بزرگترین لطفی که خدا به من کرده باشد تو باشی خود تو...
تنها وقتی غصه های لعنتی را فراموش می کنم بودن در آغوش توست امن ترین جای دنیا
  هروقت از غصه های لعنتی گلایه ای دارم بلند می گویی دیگه این حرفو نزن،غصه کدومه,تو خیلی هم خوشبختی....
همیشه دوست داشتم در این روز درقبال لطفی که به من ارزانی داشتی بتوانم هدیه ای را نثار دستان پرمهرت کنم که حقیقتا لیاقتش را داشته باشی اما چقدر دستان من ناتوانند در مقابل عظمت نگاه مهربان و آرامش بخش تو......
نمی دانم بخاطر کدام کار خوبی که کردم خدا تو را به من هدیه کرد اما واقعا این هدیه اش فوق العاده بود مثل همیشه....

در تمام زندگی ام مادرم تنها دلیل بودنم بود.
 
مادرم با تمام وجود می گویم دوستت دارم