علاج غصه ها

عجب زندگی دارم من ،قصه ی زندگی من،قصه ی غصه هاست:غصه های لعنتی   غصه هایی که در درونت خوابیده اند. از آن غصه هایی که بغض می شود در گلویت راه نفست را می بندد و تو نفس هایت را با غصه بیرون می دهی و صدایت غصه دار است و حرف هایت بوی غصه می دهند،بعد آدم ها هم از غصه چیزی سرشان نمی شود،خودشان برای تو غصه می سازند،می شکنندت،بعد هم وقتی که می بینند همه ی وجودت با غصه عجین شده،تنهایت می گذارند زیراآنها معتقدند انسان غصه دار ارزش ندارد. نمی دانم آیا کسی هست به آن ها بگوید: آی آدم ها،شما که غصه را در وجود ما می کارید و خوب آبش می دهید                         بگویید علاج این غصه های لعنتی را کجا باید جستجو کرد؟؟؟

امروز دعایت کردم دعایت کردم به بیراهه نروی سراغ رفیق بد نروی گرفتار طوفان نشوی همیشه عاشق باشی دشمن نداشته باشی برایت دعا کردم تنها نباشی همانند من...                                   دوستت دارم امانه بیش از پیش  الهی چشم همه ی دشمنانت کورشودکه نمی توانندموفقیت تورا ببینند من برایت دعاکردم و تو نمی دانی چرانمی توانی کاراشتباه کنی؟نمی دانی چرا رفقای بدسراغت نمی اآیند و نمی دانی چراهمیشه شادی؟ نمی دانی درگوشه ی این دنیای بزرگ کسی چون من نشسته و تنها برای تو دعا می کند تنها برای تو...                                                                      تواماازهیچ کدام اینهاخبر نداری خوب است بهتر است بی خبر باشی...