غصه های لعنتی:(

مدت هاست در تلاشند! مرا از زیر آوار تنهایی هایم بیرون کشند.
می بخشم همه آن هایی را که اساسی این غصه های لعنتی را به جانم انداختند اما علاج این غصه های لعنتی را زودتر به من برسانید می ترسم......
از خودم چه بگویم وقتی به تمام دنیا بی اعتمادم از خودم می گویم که انسان ها بد جور زمینم زدند بد جور زیر آبم را زدند و ازمن فقط این را به یاد داشته باش زخم خورده از  دیگران......

اشتباه نکن من هیچ وقت عاشق نبودم فقط زخم خورده ام از آدم های این روزگار...

آدم ها عادت می کنند !
به هر چیزی !
حتی به خنجر هایی که از پشت میخورند...
.
.
.

برای دوست داشتن فقط کمی وقت لازمه ، اما برای نفرت گاهی فقط یک حادثه یا یک ثانیه کافیه
.
.
.

بعضی زخمها هست
که هر روز صبح ، باید پانسمانش را باز کنی وروش نمک بپاشی !
تا یادت نرود…
دیگر ،سراغ بعضی آدما نبــاید رفت
.
.
.
سکوت و صبوریم را به حساب ضعف و بی کسی ام نگذار !
دلم به چیز هایی پایبند است که تو یادت نمی آید
.
.
.
توی این خونه پوسیدم خدایا

مگه دیوار اینجا در نداره

چقد باید تحمل کرد بی عشق

مگه دنیا در و پیکر نداره

چشام کم سو شد از بس گریه کردم

نمیدونم کی ازاین خونه میرم

دارم میپوسم و چشم انتظارم

دارم میمیرم واز رو نمیرم



هی سربه راه تر

هی سربه زیر تر

هی گوشه گیر تر

هر لحظه خسته تر

هر لحظه تلخ تر

هر لحظه پیر تر

دنیای من تویی

دنیا ولی میگن

زندون مومنه

آخه چجوری از

خیر تو بگذرم

این غیر ممکنه



درست از اولین باری که رفتی

درست از اولین باری که مردم

درست از آخرین برگی که باختی

درست از آخرین برگی که بردم

درست از روز اول رفته بودی

همون روزی که من از دست رفتم

عزیزم عشق تو بن بست من بود

منم تا آخر بن بست رفتم ...