به دنبال یک دوست میگردم ، یک دوست واقعی،این که میگویم واقعی این نیست که به توبگوید ما باهم دوستیم هرچی خواستی هرحرفی ، هر چیزی به من بگو... دوست واقعی باید بفهمد که تو در این لحظه چه حالی داری،باید بفهمد الان میخندی اما ممکن است که به یک ثانیه نکشد که بغض گلویت را فشار دهد، دوست واقعی باید بداند که وقتی تو می گریی نباید بخندد، حتی اگر هدفش شاد کردن تو باشد،باید کنارت بنیشند و پابه پای تو گریه کند. اینها شعار نیست واقعیت است. شاید این حرف ها خیلی کلیشه ای باشد شاید بارها و بارها این متن ها که راجع به دوست و دوستیابی ست. خوانده باشی اما سعی کن سر سری از آن نگذری دوست تو هم یک انسان است مثل خودت وقتی غمگین است، خوب غمگین است دلیلی برای خندیدن ندارد یا وقتی عصبانی ست یعنی تمام وجودش از خشم گر گرفته پس حق دارد که فریاد بزند درک کن دوست باش یک دوست واقعی...